Pijn is een mening, deel 1

Stel je voor dat je aan het koken bent.

Je hebt een kilo kipfilet in blokjes gesneden en gemarineerd met wat kruiden, een tomaatje, een uitje en een beetje knoflook. Om het geheel wat zoeter te maken voeg je nog lekker een paar eetlepels ketjap saus toe en tadaa: klaar om te bakken.

Vervolgens de pan op het vuur, een flinke schep boter er in, even wachten tot het gesmolten is en dan de kip er bij. De pan is heet, dus er volgt een luid gesis zodra het vlees de pan raakt.

Ineens wordt dat gesis overstemd door iets anders:

“Papaaaaaaaaaaaaaaaa! Heeeeeeeeeeeeeeelp!”

Je dochter roept je. Een ijzingwekkende kreet!

Wat is er aan de hand? Waarom huilt ze? Waar is ze?

Je volgt het geluid en treft haar aan op de WC.

“Waarom huil je?” Vraag je aan haar. “Wat is er?”

“Ik kan niet bij het WC papier,” snikt ze.

flabber (1)

Hmmmm… Veel meer reden is er voor een meisje van 4 blijkbaar niet nodig om de hele straat bij elkaar te schreeuwen.

Je troost haar even en net nadat je haar een stukje WC papier gegeven hebt, gaat er keihard een alarm af.

Het brandalarm?

Fuck!

De kip!

Je rent terug naar de keuken. Die is inmiddels blauw van de rook, omdat je in alle drukte met je dochter vergeten was de afzuigkap aan te zetten.

Snel dat ding aan op vol vermogen. Ramen open, deuren open, gasfornuis uit (en oordoppen in)…

Na 5 minuten is de rook nog lang niet weg, maar stopt de rookmelder gelukkig wel met zijn irritante lokroep. Je checkt de pan en de kip blijkt wonder boven wonder niet aangebrand. De ketjap was de boosdoener..

Waar rook is, is vuur?

Als je rookmelders in huis hebt, dan is de kans dat je een variant van het bovenstaande verhaal herkent vrij groot.

Je koopt die dingen om je te waarschuwen op het moment dat je huis in de fik staat. In de praktijk gaan ze echter nagenoeg altijd af bij relatief onschuldige situaties. Situaties waarbij de kans dat het huis aan het afbranden is vrij klein is.

Voordat je verder leest, eerst even dit:

Ik ben geen expert op het gebied van pijn.

Ik geef slechts mijn interpretatie van de uitkomst van wetenschappelijk onderzoek dat is uitgevoerd door mensen die een stuk meer van pijn af weten dan ik.

Mijn doel is om je op een eenvoudige manier duidelijk te maken dat er bij pijn veel meer komt kijken dan schade.

Onze missie bij PhysiQ Fitness is namelijk om zoveel mogelijk mensen te helpen met het bereiken van (meer) fysieke vrijheid. Ofwel: “Jou leren hoe je je lijf kunt trainen en onderhouden zodat je kunt genieten van alle activiteiten die jij leuk vindt om te doen.”

Pijn bij bewegen leidt vaak tot angst voor bewegen. En angst voor bewegen is een inperking van je fysieke vrijheid.

Terug naar de rookmelder.

Dat ding gaat dus te pas en te onpas af.

Pijn kun je vergelijken met het afgaan van de rookmelder.

Het is een signaal (van je lichaam) dat er iets aan de hand is.

Wanneer je pijn voelt, let je op. Je bent alert. Net als bij het rookalarm.

En dat is precies de bedoeling.

We hadden al vastgesteld dat als de rookmelder afgaat, je huis meestal niet in brand staat. Dat ding meet simpelweg de hoeveelheid rook in de lucht. Bij een bepaalde hoeveelheid geeft hij een geluidssignaal. Daardoor weet je dat er iets aan de hand is en dat je op moet letten.

Het alarm betekent niet dat je nooit meer kip kunt bakken. Het betekent ook niet dat de kip in kwestie zelf is aangebrand.

Stel dus dat jij dus pijn in je rug voelt wanneer je iets van de vloer wilt oprapen, dan vraagt je lijf simpelweg om wat extra aandacht bij het uitvoeren van die beweging.

Het is geen teken dat je nooit meer iets van de grond kunt oppakken of dat je altijd pijn zult hebben wanneer je iets oppakt.

Maar waarom vraagt je lijf dan aandacht?

Dat is “The Million Dollar Question.”

Ons lichaam werkt een stuk complexer dan een rookmelder, dus daar kunnen een heleboel oorzaken voor zijn.

Vaak is er een goede reden, maar het komt ook weleens voor dat pijn een ietwat overdreven reactie is. Verder zijn er situaties waarin we zelf overdreven reageren op de pijn en zoals je later zult zien, kan dit leiden tot een vicieuze cirkel die de pijn in stand houd nadat de oorspronkelijke oorzaak al lang weg is.

In het volgende artikel start ik daarom met een uitleg van het proces uit dat voorafgaat aan “het besluit tot het geven van een pijnsignaal.” Daarmee heb je al meteen wat meer inzicht in de manier waarop je hier zelf invloed op kunt uitoefenen.

Interessant?
Klik hier en laat je e-mail adres achter.

Je ontvangt dan bericht zodra het volgende deel online staat.

Leave a comment