Dunya Heijt

Soms kun je beter je mond houden.

Hoewel dit normaal gesproken met name geldt voor Dunya ūüėČ is het in dit geval van toepassing op onszelf..

De onderstaande overzichtsfoto van haar 12 weken transformatie zegt immers meer dan 1000 woorden.

Die hoeveelheid woorden zou overigens nog steeds niet genoeg zijn om uit te drukken hoe trots we op haar zijn. ¬† Ze ziet er niet alleen super uit – ze is tegelijkertijd ook mega fit en sterk geworden: Een combinatie die je bij dit soort voor- en nafoto’s niet vaak ziet.

Enkele statistieken:

  • Pull ups: Van 3 herhalingen naar 8 herhalingen met 3kg extra
  • Deadlift: Van 6x84Kg naar 6x98Kg Back Squat: Van 6x60Kg naar 6x74Kg
  • Dips: Van 0 herhalingen de brug naar 5 herhalingen in de ringen

Oh: Ze kan trouwens ook op een haar na een muscle up!

Lees haar eigen verhaal onder de foto. Het is wat lang. We hebben het namelijk niet bewerkt of gecensureerd, omdat we het geen onrecht aan wilden doen. Inspiratie gegarandeerd!

– De¬†weegschaal¬†vertelt¬†niet het hele verhaal –

Door: Dunya Heijt

Terwijl ik dit schrijf heb ik nog anderhalve week aan coaching te gaan. Leroy is mijn coach en ik kan niet genoeg uitdrukken hoe blij ik ben met de resultaten die ik met hem heb geboekt.

Een lange tijd heb ik een heel ander beeld van mezelf gehad als dat anderen hadden. Ik kan niet precies uitleggen welk moment het was, echter begon ik mezelf op de basisschool te dik te vinden. Ik was nooit supersterk en slank, maar ik weet nu dat mijn verhoudingen prima waren toentertijd. In dagboeken is terug te lezen hoe ik mijn eten probeerde bij te houden, waarmee ik bereikte dat ik me nog meer vervelend over mezelf ging voelen.

Een offici√ęle eetstoornis is nooit bij mij vastgesteld, maar een verkeerde relatie met voedsel, dat had ik overduidelijk. Terwijl ik aan het sjouwen was met boeken over de gangen van de middelbare school, probeerde ik naast 10-en te scoren ook wat overtollige kilo’s kwijt te raken. Dat lukte pas nadat ik een brommer-ongeluk gehad had, en ik wel moest gaan fietsen iedere dag.

Ik weet dat ik rond de 68 kilo woog. Ik was gestopt met streetdance, tevens een gulle sponsor van de fitnessindustrie en de lessen bodycombat, daar was ik ook wel klaar mee.

Eerlijk? Ik werd gepest om mijn eigen kledingstijl, mijn beste vriendin liet me in de steek en ik had het helemaal gehad. Gedichten schrijven en ja, hoe cliché het ook klinkt, eten was en is tot voor kort, altijd mijn uitlaatklep geweest.

De laatste twee jaar van de middelbare waren rustig. Ik werd niet gepest, ik haalde fijne cijfers, maar lekker in mijn vel zat ik niet. Na het behalen van mijn diploma ontstonden er verschillende problemen in de familiaire sferen en kan ik me herinneren dat binnen no-time de weegschaal 75kg aangaf.

De reden waarom deze getallen zo vastgeroest zitten in mijn hoofd, is simpelweg omdat ik geen andere houvast had dan de weegschaal. Uiteindelijk ben ik verhuisd naar Parijs, daarna naar Engeland en heb ik tijdens een jaar van emotionele rollercoasters, feesten, hard werken, avonturen beleven en nieuwe liefdes een jaar niet op de weegschaal gestaan.

Tot ik uiteindelijk weer terug in Nederland kwam, een huisje kreeg en ik hier weer aan de slag ging. Een maand lang 4x per week een uur op de crosstrainer en mijn vader die met me meekeek wat ik at, zorgde voor 10 kilo gewichtsverlies. Ik woog toen rond de 70kg. Toen kwam een nieuwe baan bij een chocoladefabrikant, een nieuwe vriend, zijn gaan samenwonen, ik was gestopt met bewegen, maar hield wel van lekker ‘genieten’, zoals met dat noemt…. De familiaire problemen keerden terug en ineens gaf de¬†weegschaal¬†89(!)kg aan.

Gedurende deze periode was ik echt ongelukkig, besef ik me nu. Ik voerde iedere dag een strijd met de spiegel. Mijn kleding zat te krap, maar wist dat goed te verbergen. Ik had chronische problemen aan mijn nek; “Ik heb een stressnek”, mijn knie√ęn deden altijd zo’n zeer; “Ik heb zwakke knie√ęn”, en mijn rug was zwak; “Ik heb een kantoorbaan, dus dan krijg je dat……” Nonsens. Absolute onzin. Dat wist ik ergens ook wel.

Dus vertelde ik mijn toenmalige vriend dat ik naar een di√ętiste wilde en onder haar toeziend oog een speciaal programma met maaltijdvervangers wilde gaan volgen. Modifast Protiplus om precies te zijn. Dit schrijven is geen reclame hiervoor, maar dit was wel degelijk het begin van mijn afvalavontuur, de ommekeer. In een maand tijd liet ik wilskracht zien en viel ik 10 kg af.

De enige sport waar ik me prettig bij voelde was zwemmen, dit deed geen zee aan mijn gewrichten. Uiteindelijk haalde ik daar niet genoeg voldoening uit, dus schreef ik me in op de sportschool.

Vanuit mijn toenmalige vriend, kwam weinig bijval en steun, echter had ik voor mezelf een doel. Ik kreeg vanuit verschillende hoeken een hoop complimenten, ik raakte mijn opgeblazen voorkomen langzaamaan kwijt. Ik kwam in aanraking met een simpele vorm van Bootcamp en vond dat erg leuk. Mijn toenmalige werkgever en een collega had ik aangestoken met mijn sport en gezond-eten-virus (de shakes heb ik na 12 weken laten staan en ben me gaan focussen op ‘wat is nou echt goed voedsel?’), waarop mijn collega introduceerde met…. CrossFit.

November 2013, ik woog rond de 78kg, en wist dat ik een stap verder moest gaan wilde ik ergens gaan komen wat ik voor ogen had, en dacht dat ik er klaar voor was. We zijn nu aangekomen in juni 2016, en in de afgelopen 3 jaar, waarvan ik er ongeveer 2,5 lid ben geweest van CrossFit Zuid, heb ik de beste en de meest moeilijke beslissingen genomen uit mijn leven.

CrossFit heeft me een klap in mijn gezicht gegeven, toen ik met een AMRAP gelijk voluit wilde gaan. CrossFit heeft me aangemoedigd, toen ik dacht dat ik niet meer kon rennen. CrossFit heeft me laten zien dat ik sterk kan zijn, toen ik dacht nooit te kunnen olympisch gewichtheffen. CrossFit gaf me lol, voldoening en een hoop nieuwe kennis over (paleolithische) voeding.

Maar deze levensstijl heeft me ook laten zien hoe het leven echt in elkaar zit. Dat wanneer je denkt te begrijpen hoe iets in elkaar zit en hoort te werken, er altijd variabelen zijn waarmee je progressie stagneert. Dan heb ik het over simpele dingen zoals blessures, over ingewikkelde zaken zoals emotioneel blokkeren en hierbij door de bomen het bos niet meer kunnen zien en over onbegrijpelijke dingen zoals plateaus bereiken in je progressie waar je, hoe hard je ook probeert, niet op het volgende plateau terecht komt. Dit geldt voor alle aspecten in het leven, niet enkel krachttraining en gewichtsverlies.

Ik heb in 2014 voor mezelf een doel gezet, dat ik graag weer onder de 70kg wilde komen, alvorens ik zou gaan feesten in Budapest. Hiervoor had ik drie maanden uitgetrokken. Ik deed dit op eigen houtje, alleenwonend, en wel af en toe met een loerend oog van de coaches. Met hard trainen, mezelf eigenlijk te weinig voeden en belonen, te veel op de weegschaal te staan en veel thuis huilen heb ik toen uiteindelijk  binnen twee maanden een gewicht behaalt van 69,8kg. Daarna knapte de boog, heb ik nieuwe kleding gekocht en ben ik naar Budapest op vakantie gegaan.

Toen ontmoette ik de liefde van mijn leven en liet ikzelf de touwtjes te veel vieren. Ik had het niet rustig aangepakt, ongeduld zit helaas in mijn karakter. Met trainen ben ik niet gestopt, zeker niet nu ik een partner heb die er even verzot op is als dat ik ben.

Na een korte intermezzo zonder CrossFit, ben ik december 2015 weer gestart, meer vastberaden dan ooit om gezond te worden. Vanaf begin 2016 was het kruipen, rennen, struikelen, vallen en opstaan. Vooral mentaal. Ik wilde zó ontzettend graag weer terug naar een gewicht van beneden de 70kg, zeker wanneer je keek naar hoe ik leefde van de abs van vrouwen op sociaal media (wrong Dunya, wrong!).

De weegschaal was op dit punt al minder een leidraad in mijn leven, een fijne vriend om je heen die je constant herinnert aan dat ik niet op die weegschaal moet focussen helpt, maar mijn spiegelbeeld bevestigde het getal van 78 kg op de weegschaal. Ik besloot na enige tijd mijn coaches te mailen, ik wilde persoonlijke begeleiding.

Coach Kevin vroeg aan me wat ik wilde bereiken…. Hoe moest ik dit verwoorden? Het eerste wat in me op kwam, was dat ik een gezonde relatie met mezelf en mijn voeding wilde. Ik heb hem puntsgewijs gemaild met het volgende:

  1. Een gezonde relatie met voeding
  2. Schommelen onder de 70kg, niet steeds net erboven (nu75kg)
  3. Eindelijk dit eens een keer kunnen: 5 pullups/5 chinups/100kg deadlift en 80kg squat
  4. Een platte buik (ik hoef niet ripped te zijn zoals je lover, maar er moet gewoon nog echt een vetlaag af)
  5. Strakkere billen en bovenbenen (cellulitis wat er nog zit op hamstrings zoveel mogelijk doen slinken!)
  6. Slankere meer gedefinieerde armen (maar wel sterk!)

Uiteindelijk werd Leroy mijn coach en word ik een beetje emotioneel terwijl ik dit teruglees.

1 april ben ik begonnen en ik kan met recht zeggen dat ik al deze bovenstaande doelen heb gehaald, of zelfs voorbij ben gestevend.

Leroy is een bijzonder slimme, vriendelijke en grappige coach. Hij is streng wanneer jij het niet voor jezelf bent, en hij laat je ontspannen wanneer je jezelf verliest. Hij laat je jezelf dingen toestaan wanneer je juist jezelf het liefst wil straffen en hij schijnt een licht op de zaken die je al lang had weggestopt. Hij ziet je competenties en helpt je deze verder te ontwikkelen. Bovenal: Leroy is ontzettend geduldig. Hij staat voor je klaar wanneer je hem nodig hebt en luistert naar je input. Hij staat niet continue naast je te schreeuwen in je oor om die laatste rep er uit te krijgen, hij zorgt ervoor dat je jezelf kunt motiveren om de echte jij optimaal te kunnen ontwikkelen. Naast verschillende trainingsprikkels geven, begeleidt hij je in je voedingspatroon en in je gedrag naar voeding toe.

Ik wist door de ervaring met CrossFit en de community al veel over echte, onbewerkte, pure en natuurlijke voeding, maar hij heeft me veel bijgeleerd over de verhoudingen en de behoeftesignalen van je lichaam. Over dat je best honger mag hebben en best Ben&Jerry’s kunt eten.

Jeroen, mijn beste vriend, maar bovenal mijn levenspartner, heeft me hierbij ontzettend geholpen. Hij heeft geluisterd naar het eeuwige gezeik over de benodigde verhouding eiwitten, koolhydraten en vetten. Hoorde aan wanneer ik honger had en dacht mee hoe we maaltijden anders konden indelen. Hij shopt mee voor nieuwe kleding, eet en traint met me mee en moedigt me aan. Hij heeft me laten zien en laten geloven dat het belangrijk is niet mijn eigen behoeftes te vergeten en te genieten van en te vertrouwen op het proces. Hij herinnerde me aan mijn doel wanneer ik het even niet meer zag zitten en liet me chagrijnen als ik het nodig had dat te zijn. Hij was geen saboteur, maar een motivatie.

En ook hij, heeft zijn doelen bereikt door mee te liften op de door mij vergaarde kennis, verkregen van Leroy.

Dan als laatste maar even de statistieken betreffende de eerder gestelde doelen:

1. Ik gun mezelf lekkers, ik gun mezelf een gezond lijf.
Ik gun mezelf het beste van het beste en ik ga niet voor minder. Af en toe de remmen los maakt je niet dik, af en toe honger lijden val je geen 10kg van af. Het eigeel moet je eten en roomboter is goed voor je. Bumbu is beter dan Tony Chocolonely en Pepsi max heeft geen calorie√ęn. Als je zwaar traint eet je meer en als je niet traint laat je de aardappels staan. DE¬†WEEGSCHAAL¬†VERTELT¬†NIET HET HELE VERHAAL!

2. Current weight: 67,5kg(al een week of 4 ofzo?)

3. Inmiddels 4×8 pullups met extra gewicht, mijn deadlift max zat laatst op 107,5kg en mijn max squat heb ik nog niet getest.

4. Een platte buik?
Vanmorgen kreeg ik te horen hoe ik, en ik citeer: ‘een fucking gespierde rug’ heb en er al ‘6 buikspieren zichtbaar zijn’.

5. Van maatje 33 naar 28, zonder cellulitis.

6. Slankere armen, Check. Echter worden ze wel gespierder…..

Ik ben gezond, fit, sterk en bovenal, ik voel me fantastisch! Al met al, ben ik pas net begonnen.

De¬†weegschaal¬†hou ik natuurlijk in de gaten, meten is weten….. Maar nu begrijp ik, ik BEN niet de¬†weegschaal.

De weegschaal vertelt immers niet het hele verhaal.

Leave a comment